Przejdź do głównej zawartości

Nakło 1109

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Nakło 1109" autorstwa Mariusza Sampa.

Od lewej stoją: 

1. Kronikarz Gall Anonim, jako mnich benedyktyński. 

Pierwszy, nieznany z imienia kronikarz dziejów Polski był cudzoziemcem i najpewniej człowiekiem Kościoła, być może mnichem. W czasach nowożytnych uważano go za przybysza z Francji, stąd utrwalony w historiografii przydomek Gall Anonim. Ostatnie badania wskazują, że mógł się wywodzić z północnych Włoch, z Wenecji. Anonim mógł być związany z klasztorem benedyktynów w wielkopolskim Lubiniu, ufundowanym przez możny ród Awdańców (jego przedstawicielem był kanclerz Michał, któremu dziejopis dedykował dwie księgi swej kroniki). Dlatego przedstawiamy go w stroju benedyktyńskim, ubranego w szarą długą szatę zwaną froccus i nakładaną na nią ciemnobrązową kukullę z kapturem (łac. cucullo oznacza właśnie kaptur).

2. Zbysława, pierwsza żona Bolesława Krzywoustego

Zbysława, córka księcia ruskiego Światopełka II, urodziła się pomiędzy 1085 a 1090 rokiem, zmarła zapewne w 1114 roku. W 1103 roku poślubiła księcia polskiego Bolesława III Krzywoustego. Strój księżnej: suknia przeszywana złotymi nićmi i płaszcz, wykonane z jedwabiu, oraz chusta i złoty diadem na głowie, jest oparty na europejskiej ikonografii i rzeźbie z XII wieku.

3. Łucznik Pomorzan.

Wojownicy średniowieczni często posługiwali się bronią miotającą, przede wszystkim łukami, rzadziej procami. Łuk wraz ze strzałami przechowywano w specjalnym drewnianym pojemniku zwanym łubiem. Łuk obsługiwany przez wyborowego, skutecznego strzelca mógł zniwelować różnice w wartości bojowej pomiędzy jeźdźcem a pieszym oraz wojownikiem opancerzonym i nieopancerzonym. Sprawny łucznik był w stanie wypuścić kilka, a nawet kilkanaście strzał na minutę.

4. Skarbimir, jednooki palatyn.

Palatyn (zarządca dworu królewskiego) i wojewoda Skarbimir z rodu Awdańców, stronnik Bolesława Krzywoustego, współautor zwycięstwa pod Nakłem, ponoć był wysokim mężczyzną. W 1109 roku mógł mieć 40–50 lat. Już w latach 90. XI wieku był aktywny jako polityk i dowódca wojskowy. Ma opaskę na prawym oku, które stracił przed wyprawą nakielską.

5. Książę Bolesław III Krzywousty.

Książę polski jest uzbrojony w miecz, tarczę migdałową, kolczugę i hełm typu szyszak. Wielkopolskie szyszaki miały kształt wybrzuszonego stożka, do którego końca można było przytwierdzić pióropusz. Część badaczy uważa, iż Bolesław Krzywousty był mężczyzną średniego wzrostu, o śniadej cerze i ciemnych włosach.

6. Rycerz Bolesława Krzywoustego.

Rycerz w XII wieku najczęściej posługiwał się, jako bronią ofensywną, włócznią oraz jednoręcznym, dwusiecznym mieczem. Jego ciało chroniły: hełm z nosalem, kolczuga do kolan oraz migdałowa tarcza.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...