Namalowałem polskiego kopijnika z XVI wieku (okres renesansu, zwany polskim ''złotym wiekiem''). Kopijników można podziwiać na obrazie - bitwa pod Orszą 1514. Znajduje się on w Muzeum Narodowym w Warszawie.      Kopijnik koronny ukazany został w pełnej zbroi płytowej. Najpełniejsze zbroje używane były w XV i XVI wieku. Jego broń stanowi kopia i miecz. Na głowie ma hełm przyłbicę (czyli hełm z ruchomą zasłoną twarzy, choć ludzie często mylnie nazywają przyłbicą samą ruchomą zasłonę twarzy). Warto zwrócić uwagę na wspaniałą zbroję końską. Odpowiednikiem hełmu - w przypadku konia był naczółek. W XVI wieku zbroje końskie zwane ladrami przybierały różne formy, które często bogato zdobiono. Naczółek nieraz miał dwa zakręcone rogi (przypominające baranie) lub jak w powyższym przypadku - jeden róg stylizowany na jednorożca. Warto zestawić tę zbroję ze zbroją makymiliańską z początku XVI wieku (charakteryzującą się żłobkowaną powierzchnią płyt). 

Poniżej prezentuję moją ilustrację oficera z ok. 1675 roku. Tego typu umundurowanie było popularne w Europie w latach 1670-1685, także w Polsce. Mógł to być oficer gwardii lub artylerii.       Oficer ma na głowie kapelusz z szerokim rondem popularny w XVII-wiecznej Europie. Zdobią o pióra. Postać ma długie włosy, choć stawały się wówczas popularne peruki. Do pierwszych dekad XVIII wieku peruki były z długich włosów, a z czasem stały się spięte z tyłu i taka moda potrwała większość XVIII wieku. Do lat 20-tych XVIII stulecia peruki miały naturalny kolor włosów - często ciemny. Później popularne były w białym kolorze. Warto zwrócić uwagę pod szyję oficera - ma na sobie krawat. Początkowo tego typu ozdobę nosili Chorwaci już w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Spodobały się królowi Francji Ludwikowi XIV (1638-1715) i za jego sprawą krawaty stały się popularne przy wojskowym mundurze, a także stroju cywilnym.      Teraz przejdźmy do torsu. W oczy...

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...