Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Bejrut 1982" Krzysztofa Mroczkowskiego. Od lewej stoją: 1. Izraelski snajper. Uzbrojony w amerykański karabin automatyczny M16. Na głowie ma izraelski hełm bojowy Kasda OR-201 M-76, wykonany z tworzywa sztucznego (włókna szklanego wzmocnionego żywicą etylocelulozową), lekki (ważący 1,65 kg wagi) i wytrzymały. Tę konstrukcję opracowała w latach 70. XX wieku i produkowała firma Orlite. Hełm był eksportowany i używany przez wiele armii zbrojnych na całym świecie. 2. Izraelski żołnierz piechoty. Na głowie ma także hełm OR-201. Jego broń stanowi izraelski karabinek automatyczny Galil. To zmodyfikowana wersja karabinka Valmet M62. Pod względem konstrukcyjnym jest to głęboka modernizacja radzieckiego karabinka AK-47, czyli popularnego kałasznikowa. Galila produkowano w wersjach kalibru 5,56 i 7,62 mm, z lufami o różnej długości. Ten karabinek stanowi przepisową broń automatyczną żołnierzy estońskich. 3. Bojownik...

Część moich ilustracji, które wzbogaciły polskie wydanie "Armii Antiocha Wielkiego. Broń, uzbrojenie ochronne i taktyka" Jeana Du Plessisa. Od lewej stoją: 1. Główną siłę armii Seleukidów stanowiła falanga. Widzimy tu postać w hełmie frygijskim (współczesna nazwa pochodzi od kształtu czapki frygijskiej) i nagolenicach z brązu - "knēmides". Żołnierz ma płócienny lniany "linothorax" z pteruges - pasami z lnu. Uważa się to za dość skuteczną ochronę. Podstawową broń falangi stanowiła "sarissa". Długość sarissy mierzyła 12 łokci (576 cm), a nawet w późniejszym czasie 16 łokci (768 cm). Przy czym druga wydaje się mniej praktyczna. Aby odzyskać ofensywną zdolność pchnięcia, sarissa była ponownie skrócona do 14 łokci (672 cm). Falangita ma ponadto miecz typu "machaira". Ochronę poza pancerzem stanowiła przede wszystkim nieduża tarcza "pelte", która była mniejsza od "aspis" używanej przez klasycznych hoplitów.  2. Postać drug...

Kolejna seria moich ilustracji do nadchodzącego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Morze Filipińskie 1944" Grzegorza Jeziornego. Jest to strona amerykańska. Opisy przygotował autor. Od lewej stoją: 1. Pilot US Navy, podporucznik marynarki (Ensign), ubrany w mundur koloru khaki, w nomenklaturze US Navy określany jako mundur letni. Mundur był wykonany z bawełny i doskonale sprawdzał się w tropikalnych warunkach środkowego i południowego Pacyfiku. Na twarzy widoczna maska A-14, używana przez lotników wszystkich rodzajów sił zbrojnych USA w drugiej połowie wojny. Pilot jest wyposażony w spadochron siedzeniowy AN-6510. 2. Pilot US Navy, kapitan marynarki (Lieutenant), w mundurze aviation green (mundur zimowy). Ten typ munduru, wykonany z włókien wełny elastycznej, funkcjonował w US Navy niewielkimi zmianami od 1917 roku. Ozdobą ubioru były guziki wykonane z brązu. Na czapce insygnium: srebrny orzeł z tarczą oraz ze złotymi kotwicami. Widoczna jest także koszula koloru khaki. 3. Bos...