Spartanoi (Cohors Lacedaemoniorum Tridentaria) stanowili elitarną jednostkę pomocniczą armii rzymskiej, wywodzącą się z Lakonii i rekrutowaną spośród mieszkańców Sparty oraz okolicznych ziem. Choć w czasach cesarstwa Sparta nie odgrywała już dawnej roli politycznej ani militarnej, jej legenda przetrwała jako symbol dyscypliny, surowości i niezłomności. Rzymianie chętnie sięgali po ten mit, tworząc oddział, który miał nie tylko realną wartość bojową, lecz także znaczenie propagandowe. Spartanoi uchodzili za ludzi milczących, zahartowanych i całkowicie oddanych służbie, a ich szkolenie nawiązywało do wyobrażeń o dawnej agoge, choć w rzeczywistości było dostosowane do potrzeb rzymskiej armii. Jednostka liczyła około pięciuset żołnierzy. Dowodził nią prefekt wywodzący się najczęściej z greckiej arystokracji, który łączył znajomość lokalnych tradycji z rzymską organizacją wojskową. Spartanoi byli traktowani jako oddział o podwyższonej wartości bojowej i często kierowani do najtrudniejszyc...
