Poniżej prezentuję moją ilustrację oficera z ok. 1675 roku. Tego typu umundurowanie było popularne w Europie w latach 1670-1685, także w Polsce. Mógł to być oficer gwardii lub artylerii.
Oficer ma na głowie kapelusz z szerokim rondem popularny w XVII-wiecznej Europie. Zdobią o pióra. Postać ma długie włosy, choć stawały się wówczas popularne peruki. Do pierwszych dekad XVIII wieku peruki były z długich włosów, a z czasem stały się spięte z tyłu i taka moda potrwała większość XVIII wieku. Do lat 20-tych XVIII stulecia peruki miały naturalny kolor włosów - często ciemny. Później popularne były w białym kolorze. Warto zwrócić uwagę pod szyję oficera - ma na sobie krawat. Początkowo tego typu ozdobę nosili Chorwaci już w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Spodobały się królowi Francji Ludwikowi XIV (1638-1715) i za jego sprawą krawaty stały się popularne przy wojskowym mundurze, a także stroju cywilnym.
Teraz przejdźmy do torsu. W oczy rzuca się błyszczący metalowy kirys składający się z napierśnika (części przedniej) i naplecznika (części tylnej). Od drugiej połowy XVII wieku kirasjerzy (ciężka jazda) nosili już sam kirys. Utrzymało się to przez cały XVIII wiek. Jednak podczas wojny trzydziestoletniej kirasjerzy nosili zbroję płytową osłaniającą całe ciało (za wyjątkiem łydek, na których były długie skórzane buty), z hełmem zamkniętym włącznie. Pod kirysem tego dżentelmena widzimy czerwony szustokor z niebieskimi wyłogami. Podobnie jak wspomniany krawat - szostokor stał się modny za panowania Ludwika XIV, mniej więcej od lat 60-tych XVII stulecia. Z czasem szustokor przerodził się w surdut i frak.
Broń oficera stanowią szpada lub rapier (bronie białe wywodzące się z miecza) a także elegancki pistolet. Na nogach ma duże, skórzane buty kawaleryjskie z ostrogami. Buty te w drugiej połowie XVII wieku wydawały się olbrzymie. W kolejnym stuleciu zmniejszały się stając bardziej dopasowanymi do nogi. Długie buty kawaleryjskie utrzymały się praktycznie przez cały XIX wiek.
Komentarze
Prześlij komentarz