Przejdź do głównej zawartości

Nysa Łużycka-Łaba 1945

Seria moich ilustracji ukazująca żołnierzy do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Nysa Łużycka-Łaba 1945" autorstwa Leszka Kani.

Od lewej stoją: 

1. Grenadier pancerny Waffen-SS.

Pododdział z 10. Dywizji Pancernej „Frundsberg” brał udział w obronie Budziszyna przed Armią Czerwoną. Żołnierz jest ubrany w kurtkę mundurową Feldbluse m. 43, spodnie m. 43 z opinaczami oraz trzewiki. Na głowie ma hełm stalowy (Stahlhelm) M.42. Jest uzbrojony w karabin Mauser 98k, granatnik przeciwpancerny Panzerfaust 60, a za pasem ma trzonkowy granat zaczepny Stielhandgranate 24.

2. Niemiecki volkssturmista 1.

Volkssturm (niem. Szturm ludowy) został utworzony dekretem Hitlera z 25 września 1944 roku jako pospolite ruszenie. Powoływano do niego mężczyzn w wieku od 16 do 60 lat. Organizacją Volkssturmu zajmowały się struktury partii nazistowskiej NSDAP. Podstawową jednostką był batalion liczący 642 ludzi. Volksturmiści byli uzbrojeni w broń ręczną starszych typów, np. karabiny Mausera Gew98 lub zdobyczne, a także panzerfausty i granaty ręczne. Najczęściej nosili ubrania cywilne, a wyróżniały ich opaski z napisem „Deutscher Volkssturm Wehrmacht”. Tak właśnie wygląda prezentowany volkssturmista z karabinem Gew98. 

3. Niemiecki volkssturmista 2.

Zdarzało się ‒ choć rzadko – że członkowie Volkssturmu otrzymywali umundurowanie wojska starszych wzorów. Ten volkssturmista nosi czapkę polową Wehrmachtu M43 i kurtkę  M36. Jest uzbrojony w karabinek Mauser 98k.

4. Sowiecki czołgista. 

Jednostki pancerne Armii Czerwonej i Wojska Polskiego odegrały dużą rolę w bitwie pod Budziszynem. Prezentowany sowiecki czołgista jest ubrany w kombinezon i charakterystyczny trójgrzebieniowy hełmofon, który nie tylko chronił głowę przed urazami, ale też dzięki słuchawkom i laryngofonowi umożliwiał łączność pomiędzy załogą czołgu w hałasie panującym wewnątrz wozu. Jest uzbrojony w pistolet TT-33 noszony w kaburze przy pasie.

5. Piechur 2. Armii Wojska Polskiego 1.

Umundurowany tak jak żołnierz pokazany obok. Na kołnierzu kurtki mundurowej widoczny dwukolorowy, żółto-czarny proporczyk piechoty. Uzbrojony w pistolet maszynowy PPSz wz. 1941 z magazynkiem bębnowym. Przy pasie nosi bagnet i łopatkę-saperkę.

6. Piechur 2. Armii Wojska Polskiego 2.

Żołnierze piechoty ludowego WP byli ubrani w mundury drelichowe wz. 43, wysokie buty, a na głowach rogatywki polowe wz. 37 z tzw. orłem piastowskim. Prezentowany piechur nosi ponadto przeciwdeszczową pelerynę (płaszcz-pałatkę), który można było także wykorzystać jako mały namiot. Jest uzbrojony w karabin Mosin wz. 1891/30. 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...