Przejdź do głównej zawartości

Tynne 1939

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Tynne 1939" Grzegorza Cwyla.

Od lewej stoją: 

1. Żołnierz z jednostki piechoty mobilizowanej przez Korpus Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Ubrany w mundur polowy nowego wzoru. Na głowie ma hełm wz. 31 zamiast typowej dla KOP okrągłej czapki zwanej „kopówką”. Na nogach ma długie skórzane buty. Jest uzbrojony w karabinek Mauser Kar. 98. Nosi zrolowany płaszcz, chlebak, saperkę, manierkę i pas z ładownicami.

2. Podporucznik Korpusu Ochrony Pogranicza w mundurze polowym wz. 36, okrągłej czapce „kopówce” i butach oficerskich. Oporządzenie: pas główny, kabura na broń krótką i torba polowa, wykonane z barwionej skóry. Jest wyposażony w lornetkę.

3. Szeregowy KOP w płaszczu sukiennym, czapce „kopówce” i długich butach. Na kołnierzu płaszcza zielono-granatowe paski typowe dla KOP. Uzbrojony w karabin Mauser wz. 98.

4. Żołnierz Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD, strzegących granic ZSRS. Pododdziały tej formacji wspierały jednostki Armii Czerwonej atakujące 17 września strażnice KOP przy wschodniej granicy Polski (pogranicznicy pełnili m.in. rolę przewodników). Na głowie ma charakterystyczną okrągłą, zieloną czapkę z czerwonymi wypustkami i granatowym otokiem. Uzbrojony w karabin Mosin wz. 91/30 z bagnetem.

5. Żołnierz piechoty Armii Czerwonej z 1939 roku w bluzie mundurowej wz. 35, drelichowych spodniach, trzewikach z owijaczami. Na głowie nosi furażerkę z czerwoną gwiazdą – godłem ZSRS. Uzbrojony w karabin Mosin wz. 91/30 z bagnetem.

6. Żołnierz piechoty Armii Czerwonej z 1939 roku widziany z tyłu. Tym razem na głowie ma hełm SSz-36 z charakterystycznym małym grzebieniem zakrywającym otwór wentylacyjny. Na plecach nosi tornister wz. 36 z przytroczonym płaszczem i menażką, ponadto ma torbę na maskę przeciwgazową (po lewej) oraz drugą na granaty i łopatkę-saperkę przy pasie.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...
4 komentarze
Czytaj więcej