Przejdź do głównej zawartości

Halidon Hill 1333

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Halidon Hill 1333" Cezarego Namirskiego.

Od lewej stoją: 

1. Angielski łucznik uzbrojony w długi łuk wykonany z drewna cisowego oraz miecz.

2. Szkocki możny John Randolph, 3. earl Moray, który walczył pod Halidon Hill (1333) i poległ pod Neville’s Cross (1346). Ukazany na koniu, w kolczudze, hełmie wielkim, z mieczem i tarczą.

3. Irlandzki hobelar (lekkozbrojny jeździec) z włócznią. Jego głowę chroni hełm kapalin, a korpus i ramiona – aketon, czyli pikowany kaftan. Lekka irlandzka jazda służyła w armiach angielskich w trakcie kampanii przeciwko Szkotom w latach trzydziestych XIV wieku.

4. Sir Archibald Douglas, strażnik Szkocji, który poległ w bitwie pod Halidon Hill, w pełnym uzbrojeniu, z hełmem wielkim (garnczkowym) oraz kopią. W drugiej ręce trzyma tarczę z herbem, przy pasie ma miecz.

5. Angielski rycerz noszący kolczugę oraz elementy zbroi płytowej przykryte czerwoną tuniką. Na głowie ma hełm basinet z ruchomą zasłoną twarzy. Uzbrojony w kopię i miecz.

6. Szkocki piechur z piką. Jego uzbrojenie ochronne stanowią: hełm kapalin, aketon (pikowany kaftan) z krótkimi rękawami oraz niewielka kolista tarcza.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...
4 komentarze
Czytaj więcej