Morze Filipińskie 1944 - strona japońska

Pierwsza seria moich ilustracji do nadchodzącego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Morze Filipińskie 1944" Grzegorza Jeziornego. Jest to strona japońska. Opisy przygotował autor.

Od lewej stoją:

1. Komandor podporucznik (少佐, Shōsa) marynarki japońskiej, ubrany w ciemnoniebieski mundur, wprowadzony na stan marynarki w 1938 roku. U boku oficera miecz Kai-Guntō. Do rękojeści miecza przywiązany jest charakterystyczny sznur zakończony frędzlami. Oprócz ciemnobieskiego ubioru japońscy oficerowie mieli do dyspozycji biały mundur, najczęściej używany w pracy sztabowej oraz przy okazji oficjalnych uroczystości.

2. Pilot marynarki wojennej. Ubiór pilota przez cały okres wojny nie uległ poważniejszym zmianom. Lotnik ma na sobie standardową kamizelkę ratunkową (kapok). Oprócz niej Japońscy piloci zakładali spadochron, który (wbrew powielanym mitom) był używany przez większość cesarskich lotników. W ręku pilot trzyma skórzane rękawice, a szyję Japończyka ozdabia biały, jedwabny szal. Na nogach skórzane lotnicze buty.

3. Marynarz Pierwszej Klasy (一等水兵, Ittō-suihei) w białym (letnim) mundurze. Na opasce czapki znajduje się napis, czytany od prawej do lewej: 軍海國帝本日大 (Dai-Nippon Teikoku Kaigun, pol. Marynarka Wojenna Cesarstwa Japonii). Podobnie jak oficerowie, marynarze mieli do dyspozycji także mundur koloru ciemnoniebieskiego.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk. Od lewej stoją: 1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...

Czytaj więcej

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją: 1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty. 3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...

Czytaj więcej

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi. P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach. Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...

Czytaj więcej

Szukaj na tym blogu