Przejdź do głównej zawartości

Meksyk 1810-1821

Seria moich ilustracji do najbliższego tomu serii Historyczne Bitwy „Meksyk 1810-1821” Jarosława Wojtczaka. Premiera 10 kwietnia br.

Od lewej stoją:

1. Sierżant piechoty, 1810-1824

Widzimy tutaj sierżanta piechoty w pełnym mundurze. Warto zwrócić na kolory oraz rozszerzające się ku górze czako (wysoka czapa z daszkiem) przyozdobione piękną blaszką. Ma nogach ma getry przed kolana.

2. Wiejski powstaniec

Tutaj widzimy meksykańskiego wieśniaka ze zdobyczną bronią bronią palną. Strój był skąpy - składający się z białych spodni i koszuli. Na nogach nosił sandały a chronił się przed słońcem prostym kapeluszem. Na okładce widzimy typowych wieśniaków z włóczniami i maczetami.

3. Lansjer

Tutaj widzimy nieregularnego lansjera powstańczego. Ukazany został w tradycyjnym regionalnym stroju, który wywodził się od jezdźców - charro. Cechą charakterystyczną były wyszywane wzory. Nieodłącznym elementem był szeroki kapelusz. Dzisiaj podobne stroje można zobaczyć u mariachi - meksykańskich muzyków. 

4. Kirasjer Tulancingo

To oficer kirasjerów Tulancingo. Kirasjerzy ci byli elitarną kawalerią niepodległego już Meksyku. Warto zaprezentować jego sylwetkę by ukazać różnorodność meksykańskiego umundurowania po uzyskaniu niepodległości. Uwagę przyciąga pięknie zdobiony pałasz, kirys i hełm, a nasuwać się może porównanie do kirasjerów jak i karabinierów francuskich. Kirasjerzy Tulancingo walczyli m.in. w wojnie amerykańsko-meksykańskiej.

5. Grenadier gwardii, 1815

Jest to kapral grenadierów gwardii w pełnym mundurze. Uwagę przyciąga wysoka bermyca (wysoka czapa z niedźwiedziego futra). Kurtka została przyozdobiona aplikacjami w kształcie granatów. Wysokie getry w stylu XVIII-wiecznym wyszły już wówczas z użytku, jednak bywały nieraz elementem mundurów gwardyjskich w Europie i Ameryce.

6. Lansjer, pełny mundur, 1811

Widzimy lansjera w pełnym mundurze. Uwagę mogą przyciągać detale takie jak szabla czy buty w stylu węgierskim (o obniżonej i miękkiej cholewie z wycięciem) kojarzone głównie z huzarami. Na głowie ma błękitne czako.

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...
4 komentarze
Czytaj więcej