Przejdź do głównej zawartości

Lenino 1943

Prezentuję zestaw moich ilustracji do książki "Lenino 1943" Kamila Anduły z serii "Historyczne Bitwy". Od 1947 do 1991 roku 12 października obchodzono Dzień Wojska Polskiego. Dr Kamil Anduła, historyk z Wojskowego Biura Historycznego im. gen. Broni Kazimierza Sosnkowskiego, opisuje początki 1. Dywizji, przebieg i następstwa bitwy na podstawie najnowszych badań, bez propagandowych klisz. To książka, która ma zastąpić publikację o Lenino w serii HB z lat osiemdziesiątych XX wieku, noszącą piętno ówczesnej polityki historycznej i cenzury.

Od lewej stoją:

1. Grenadier z 337. DP Wehrmachtu broniącej odcinka pozycji „Pantera” pod Lenino. Na głowie ma stahlhelm M42, jest ubrany w sukienny płaszcz koloru felgrau, spodnie i skórzane buty. Przy pasie ładownice podtrzymywane skórzanymi szelkami. Uzbrojony w karabin Mauser 98k.

2. Żołnierz 1. Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki spod Lenino w czapce rogatywce z tzw. piastowskim orłem wz. 43, sukiennym płaszczu i butach sapogach. Przewieszona przez pierś, zrolowana pałatka, na lewym ramieniu chlebak. Uzbrojony w karabin Mosin wz. 91/30 z bagnetem tulejowym.

3. Generał artylerii Robert Martinek, dowódca niemieckiego XXXIX Korpusu Pancernego, który jesienią 1943 roku walczył pod Smoleńskiem, a potem na wschodniej Białorusi. Ubrany w mundur gabardynowy w kolorze feldgrau z czerwonymi patkami na kołnierzu i naramiennikami haftowanymi złotą nicią; również złote guziki i orzeł ze swastyką na prawej piersi. Na nogach spodnie bryczesy i wysokie skórzane buty. Na głowie czapka polowa. Pod szyją nosi Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu, a na lewej piersi jego odznakę.

4. Piechur Armii Czerwonej z 1943 roku w hełmie SSz-40, bluzie gimnastiorce, na nogach spodnie szarawary, owijacze i trzewiki. Zrolowana pałatka przewieszona przez pierś, przy pasie ładownica na magazynek bębnowy. Uzbrojony w pistolet maszynowy PPSz wz. 41.

        W 2023 roku przypadła 80. rocznica bitwy pod Lenino, stoczonej 12–18 października 1943 roku w ramach sowieckiej drugiej operacji orszańskiej. Jej częścią był dwudniowy bój polskiej 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Był to chrzest bojowy jednostki sformowanej zaledwie kilka miesięcy wcześniej w ZSRS za zgodą Stalina, pod patronatem polskich komunistów. Mimo męstwa słabo wyszkolonych żołnierzy, niedawnych zesłańców, został okupiony ciężkimi stratami. Moskwa wykorzystała bitwę pod Lenino propagandowo – Stalin pokazał światu, że ma „swoich” Polaków, niepodporządkowanych rządowi w Londynie. Później stała się ona czołowym elementem mitu założycielskiego Polski Ludowej.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...