Przejdź do głównej zawartości

Król Etrusków i konsul rzymski

Zanim Rzym stał się potęgą musiał stoczyć walkę Hegemonię w Italii. Synowie Wilczycy walczyli z Grekami, Samnitami, Galami, a także Etruskami. Ten lud zamieszkiwał północną Italię (Etrurię), pomiędzy rzekami Arno i Tyber, minimum od VII wieku p.n.e. aż do I wieku n.e. Etruskowie tworzyli związek miast (najprawdopodobniej było ich 12) zwany lukumonią etruską. Cywilizacja etruska wywarła duży wpływ na Rzymian. Poniżej ukazałem słynnego króla etruskiego miasta-państwa Kluzjum - Larsa Porsennę. Ok. 509 roku p.n.e. najechał on Rzym, próbując przywrócić na tron obalonego Tarkwiniusza Pysznego (ostatniego, siódmego króla Rzymu; po jego panowaniu narodziła się Republika Rzymska).

    Lars Porsenna ma na sobie typowe uzbrojenie hoplickie (hoplici byli ciężkozbrojnymi greckimi piechurami walczącymi w zwartym szyku, zwanym falangą; od Greków przejęli ten sposób walki Etruskowie i Rzymianie). Uwagę zwraca kirys (pancerz torsowy) z imitacją muskulatury. Etruski władca trzyma w ręce hełm w stylu korynckim. Był to najpopularniejszy hełm w Grecji i Italii przełomu VI i V wieku p.n.e. Co ciekawe, wbrew licznym przedstawieniom z epoki, zwłaszcza na wazach, większość odnalezionych egzemplarzy nie posiadała mocowania kity/grzebienia z końskiego włosia. Tarczę (zwaną po grecku 'aspis') zdobi dzik pochodzący z etruskiego fresku z epoki. Był to popularny symbol w północnej Italii i Galii.

    Kolejną postacią jest rzymski trybun konsularny i dyktator Marek Furiusz Kamillus, zwycięski wódz w trzeciej wojnie z etruskim miastem-państwem Wejami (405-396 p.n.e.). Jego sukcesy militarne sprawiły, że nadano mu przydomek – „drugi założyciel Rzymu”. Wódz rzymski ma na sobie 'linothorax' (nazwa grecka). Był to pancerz wykonany z klejonych warstw płótna lnianego, nieraz wzmacniany płytkami metalowymi. Trzyma tarczę (aspis) ze wzorem także znanym z fresku. Głowę drugiego założyciela Rzymy chroni popularny w Italii hełm typu attyckiego z piórami i końską kitą. Obaj dowódcy mają włócznie (stanowiące podstawową broń w szyku falangi) oraz miecze - zakrzywione jednosieczne typu 'machaira' lub 'kopis', albo proste obosieczne typu 'xiphos'.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Askulum 90-89 p.n.e.

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Historyczne Bitwy pt. "Askulum 90-89 p.n.e." Małgorzaty Członkowskiej-Naumiuk.  Od lewej stoją:  1. Południowoitalski jeździec z IV–III wieku p.n.e. Wojownik konny z czasów wcześniejszych, omawianych na początku książki. Italska jazda była bardzo ceniona przez Rzymian. Ma na głowie hełm z brązu typu frygijsko-attyckiego ze skrzydłami, popularny w Italii. Ma włócznie i tarczę. Nosi charakterystyczny italski pas z brązu. Na uwagę zasługuje także uzbrojenie ochronne konia, również wykonane z brązu, w tym naczółek – chamfron (hełm koński). 2. Italski legionista – obrońca Askulum Piechur w kolczudze, w hełmie z brązu bez kity, z przypasanym mieczem i sztyletem (pugio), miotający procą. Można przypuszczać, że wyspecjalizowanych procarzy wspomagali szeregowi piechurzy. Ukazano tutaj procę wykonaną z jednolitego kawałka skóry. 3. Italski procarz Procarze walczyli zazwyczaj bez zbroi i hełmu. Nosili przewieszone przez ramię torby z poci...

Drezno 1813

Seria moich ilustracji do najnowszego tomu serii Bitwy/Taktyka pt. "Drezno 1813" autorstwa Szymona Jagodzińskiego. Książka będzie wydana przez wydawnictwo InfortEditions. Od lewej stoją:  1. Rosyjski jegier, 1813 r. (na głowie ma rosyjskie czako nowego typu - z wklęsłym denkiem, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty) – na prawym skrzydle sprzymierzonych nacierał korpus gen. Wittgensteina, którego awangardą była brygada jegrów gen. Rotha. To jej oddziały jako pierwsze przeprowadziły atak rankiem 25 sierpnia na przedpolach Drezna. 2. Pruski fizylier, 1813 r. (na głowie ma pruskie czako w pokrowcu, uzbrojony w muszkiet skałkowy z bagnetem oraz tasak piechoty, potocznie półszablę) – jeden batalion fizylierów był w składzie każdej z czterech pruskich brygad piechoty zaangażowanych pod Dreznem, m.in. redutę nr 2 szturmowali fizylierzy 1. Śląskiego Pułku Piechoty, ponosząc w trakcie walk bardzo ciężkie straty.  3. Francuski woltyżer Młodej Gwardii, 1813 r. (na...

Wikingowie i ich uzbrojenie

Dzisiaj chcę przybliżyć uzbrojenie wikingów na moich ilustracjach. O wikingach słyszał każdy, jednak nie każdy wie kim oni byli. Na początek zacznę, że słowo ''wikingowie'' piszemy małą literą. Nie jest to nazwa narodowości jak często błędnie się mówi. Wikingowie nie byli ludem, lecz najemnymi wojownikami, którzy od VIII wieku n.e. organizowali wyprawy rabunkowe lub osadnicze, a ich siedziby znajdowały się w Skandynawii i nad Morzem Bałtyckim. Wikingami przeważnie byli Normanowie duńscy i norwescy czy Szwedzi.      P ierwszy z lewej to wiking ze skandynawskiej elity. Ma bardzo drogie uzbrojenie - hełm z nosalem (ochroną nosa), pięknie ozdobiony normański miecz, słynny duński topór bojowy, kolczugę (pancerz z plecionych żelaznych małych kół), a także okrągła, drewniana tarcza na plecach.      Drugi to wojownik w hełmie Gjermundbu (odkryty na farmie Gjermundbu niedaleko Haugsbygd w Norwegii). Był to pierwszy odkryty okularowy hełm z epoki wikingów. Datujemy g...